Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

Ο ιστός της αράχνης, ένας εφιάλτης.


Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας απίθανος τύπος που ήθελε να κυβερνήσει τη χώρα.
Δηλαδή δεν το ήθελε ο ίδιος ακριβώς, αλλά η μαμά του που της είχε μεγάλη αδυναμία και κάτι κύριοι που τον περιτριγύριζαν ως συμβουλάτοροι εδώ και αρκετά χρόνια. Ο ίδιος τρελαινόταν να περνά τον καιρό του βγάζοντας φωτογραφίες, κολυμπώντας, κάνοντας ποδήλατο, τρέχοντας και κάνοντας κουπί. Ήταν αθλητικός τύπος και κάπως μοναχικός.  
Ο αθλητικός τύπος αυτός όμως είχε και μια άλλη μεγάλη αδυναμία: το κομπιούτερ. Από τότε που το ανακάλυψε δεν ξεκολλούσε από πάνω του. 
Ανακάλυψε ένα σωρό πράγματα που μπορείς να κάνεις με δαύτο: Να επικοινωνήσεις με τους φίλους σου που είναι μακριά (του ήταν πιο εύκολο, γιατί ο ίδιος είχε μια δυσκολία στον προφορικό λόγο), να παίξεις, να λύσεις προβλήματα, να διδαχτείς, να κάνεις κάθε λογής συναλλαγές.
Τότε του ήρθε μια τρομερή ιδέα: Πως θα μπορούσε να βασίσει την προεκλογική του εκστρατεία σ’ αυτό ακριβώς το πράγμα: την προώθηση της ηλεκτρονικής τεχνολογίας σ’ όλη την επικράτεια. Άρχισε λοιπόν να διαδίδει παντού πως όποιος δε γνωρίζει υπολογιστή είναι αγράμματος, πως θα ‘πρεπε όλοι να ασχοληθούν με αυτό το καινούργιο άθλημα, οι μαθητές από εκεί θα ‘πρεπε να μαθαίνουν τα μαθήματά τους, οι αγρότες από εκεί να πουλούν τα προϊόντα τους και οι νοικοκυρές από εκεί να αγοράζουν τα μαναβικά αντί να τρέχουν κάθε πρωί στη λαϊκή μες το ψοφόκρυο και πως ο ίδιος όταν θα τον έκαναν κυβερνήτη, θα προμήθευε σε όλον τον κόσμο δωρεάν από ένα λάπτοπ.

Διαβάστε περισσότερα στο Ανατολικά της Εδέμ

http://enomenoiblogers.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: