Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2018

Χαμογέλα, ρε... τι σου ζητάνε


Χαμογέλα, ρε... τι σου ζητάνε -έγραφε ο Μίσσιος Χρόνης βγάζοντας ελπιδα και αγάπη, και όχι μίσος για αυτά που είχε περάσει
Ο Χρόνης Μίσσιος γεννήθηκε στην Καβάλα το 1930, από γονείς καπνεργάτες
Απέριττο, ειλικρινές, τρυφερό. βιβλίο Μέσα από τις προσωπικές εμπειρίες του Μίσσιου στα μεταπολεμικά χρόνια στην Ελλάδα, υφαίνεται ένας ύμνος για τον άνθρωπο, την ακεραιότητα, την αγάπη και την πάλη. Το βιβλίο είναι μια πολιτική μαρτυρία και ένα μανιφέστο ανθρωπιάς.
Σήμερα ακούμε καθημερινα το «Πήδα, ρε! Τι σου ζητάνε όπως για τον υποψήφιο αυτόχειρα που ανέβηκε στο γλυπτό του Ζογγολόπουλου στην Ομόνοια. Η σύγχρονη αρένα διψάει για αίμα ,με την ανοχή του κρατους που έχει διαλύσει την κοινωνική συνοχή, εκτραχύνοντας την κοινωνία σε αποκτήνωση και νόμους ζούγκλας ,που επικρατει ο ισχυρός .Μετεμφυλιακοι κανιβαλισμοί, κρίση Αξιών που προυπηρχε της οικονομικής κρίσης και ένα αίσθημα αυτοσυντηρησης ,με κάθε κόστος εις βάρος των άλλων
Όλα σαν μία ακόμη τηλεοπτική παράσταση, ένα χάπενινγκ, ένα θεατρικό παιγνίδι, όπου το δράμα των ανθρώπων θα λάβει τέλος με το τέλος του έργου, όταν τα φώτα κλείσουν.
Οι ταξικοί εχθροί λόγο ανέχειας κατάντησαν οι διπλανοί μας που είναι το ίδιο εξαθλιωμένοι , και όχι το σύστημα αδικίας χωρίς μηχανισμούς πρόνοιας υγείας και παιδείας
Όταν όμως το πρόσωπο του τέρατος πάψει να μας τρομάζει, τότε πρέπει να φοβόμαστε... γιατί αυτό σημαίνει ότι έχουμε αρχίσει να του μοιάζουμε. έγραφε ο Μανος Χατζιδακις
Έχουμε «πηδήξει ρε» από καιρό και δεν το έχουμε καταλάβει
Πληροφοριακά τις επαναστασεις τις έκαναν οι αστοί
Ο Τσε ήταν γιατρός και γόνος αστικής οικογένειας
Είχε πει 



Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2018

Υπάρχει ελπίδα και είμαστε εμείς



Μετά τα συγκλονιστικά γεγονότα με τις πυρκαγιές της Αττικής και τις σκηνές φρίκης, ενώ όλοι χάσαμε κάθε ελπίδα, έρχεται να μας την δώσει πίσω η τεράστια και συγκινητική προσφορά και αλληλεγγύη των ανθρώπων.  

Η πυρκαγιά άφησε πίσω νεκρούς, στάχτες, εξαφάνισε περιουσίες και έμεινε μόνο ο απόηχος των ουρλιαχτών, εκατοντάδες τραυματίες και απεγνωσμένοι άνθρωποι να αναζητούν τους συγγενείς και φίλους τους μανιωδώς.  

Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές η αλληλεγγύη νίκησε και οι άνθρωποι δείχνουν με κάθε τρόπο ότι οι πληγέντες δεν είναι μόνοι. 

Μέσα σε ελάχιστες ώρες κινητοποιήθηκαν εκατοντάδες αιμοδότες και συγκεντρώθηκαν τόνοι ειδών πρώτης ανάγκης και τεράστια ποσότητα φαρμάκων. 

Ιατρεία δέχονται δωρεάν ανθρώπους, κτηνιατρεία δέχονται δωρεάν καμένα ζώα, κοινωνικές κουζίνες δουλεύουν ασταμάτητα, Ρομά δίνουν φρούτα και λαχανικά, οδηγοί ταξί πηγαίνουν δωρεάν κόσμο στα νοσοκομεία, καταστήματα δίνουν ότι έχουν, τρόφιμα νερά ρούχα έπιπλα, άνθρωποι ανοίγουν το σπίτι τους σε άλλους ανθρώπους και ζώα, δίνουν στέγη και τροφή στους απελπισμένους, συγκεντρώνουν είδη πρώτης ανάγκης και αδειάζουν τα ράφια των φαρμακείων.  

Κύμα αλληλεγγύης για τους πληγέντες – Ποιες είναι οι ανάγκες


Ο δήμαρχος Ραφήνας ζήτησε τη βοήθεια εθελοντών και τόνισε πως υπάρχει μεγάλη ανάγκη για αίμα για τους τραυματίες που νοσηλεύονται
Έκκληση προς στους πολίτες να μην συγκεντρώνουν άλλα τρόφιμα, νερά και ρουχισμό καθώς υπάρχει υπερπροσφορά και είναι αδύνατη η διαχείριση του όγκου της απηύθυνε ο δήμαρχος Ραφήνας – Πικερμίου κ. Βαγγέλης Μπουρνούς.
Όπως δήλωσε ο Πρόεδρος της ΚΕΔΕ, Γιώργος Πατούλης, «είναι συγκινητική η προσφορά των συμπολιτών μας για τους πληγέντες και τους ευχαριστούμε θερμά για την άμεση ανταπόκρισή τους. Τους παρακαλούμε να διακόψουν σε αυτή τη φάση τη συγκέντρωση τροφίμων, νερού και ρουχισμού. Όπως ενημερώθηκα από το δήμαρχο κ. Μπουρνούς και τον αντιδήμαρχο κ. Κοκκόλη, η προσφορά είναι τόσο μεγάλη που είναι αδύνατο να διαχειριστεί. Σε συνεργασία με το δήμο και στο πλαίσιο της έκτακτης συνεδρίασης του Δ.Σ. της ΚΕΔΕ σήμερα στις 11 το πρωί στη Ραφήνα θα καταρτιστεί κατάλογος με τις ανάγκες των πληγέντων προκειμένου οι πολίτες και οι φορείς να προσφέρουν στοχευμένα βοήθεια».

Κυριακή, 11 Φεβρουαρίου 2018

Δύο φάρμακα αποκαλύπτουν τη δράση του φαρμακοβιομηχανικού λόμπι και τις σχέσεις του με Πολιτικούς γιατρούς και εκδότες


Για την πλήρη κατανόηση της ιδιόμορφης τριγωνικής σχέσης του φαρμακοβιομηχανικού λόμπι -στη συγκεκριμένη περίπτωση της Novartis - με πολιτικούς και γιατρούς, αλλά και ορισμένων ΜΜΕ όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αρκεί να συγκρίνουμε δύο φαρμακευτικές ουσίες. Tην Μπεβασιζουμάμπη (Avastin) και τη Ρανιμπιζουμάμπη (Lucentis). Και οι δύο ουσίες είναι προϊόν των ερευνητών στα εργαστήρια της εταιρείας Genentech. Η πρώτη ουσία- πατέντα κατοχυρώθηκε στην εταιρεία Roche το 2005 με το φάρμακο Avastin και η δεύτερη με μια μικρή διαφοροποίηση ενός μορίου, το 2007 στη Novartis με το φάρμακο Lucentis.
To 30% των μετοχών της Roche ανήκει σήμερα στη Novartis, αλλά και η Genentech έχει πουληθεί και αποτελεί μέλος του Ομίλου Roche. Συνεπώς όλων των συγκεκριμένων εταιρειών τα συμφέροντα είναι αλληλένδετα.

Αλλά ας ξεκινήσουμε την Έρευνα με ένα απλό ερώτημα: Εάν θα πρέπει να διαλέξετε μεταξύ δύο ισοδύναμων φαρμάκων με τις ίδιες -αποδεδειγμένα από επιστημονικές έρευνες- θεραπευτικές ιδιότητες, τις ίδιες ακριβώς αντενδείξεις και τα ίδια ποσοστά ανεκτικότητας αλλά το ένα είναι 35 φορές πιο ακριβό από το άλλο ποιό θα διαλέγατε; 

Τετάρτη, 31 Ιανουαρίου 2018

Αθηνά ζητά χείραν


Το πρόσωπο που μου διηγήθηκε την ιστορία που θα σας αφηγηθώ μπήκε προχθές το πρωί στον Ηλεκτρικό στον σταθμό του Αμαρουσίου. Μέσα στο βαγόνι ήταν πεσμένος στο πάτωμα ένας άνδρας, γύρω στα 30-35, προφανώς αναίσθητος. Οι επιβάτες
  πλην δύο νεαρών κοριτσιών που αμήχανα προσπαθούσαν να ασχοληθούν με τον πεσμένο, κάθονταν στις θέσεις τους ατάραχοι, αδιάφοροι και «πέρα βρέχει». Κοιτούσαν αλλού ή κοιτούσαν με δυσφορία όποιον προσπαθούσε να καταλάβει τι γίνεται με τον αναίσθητο άνδρα, αφήνοντας μουρμούρες απαρέσκειας, ακόμα και απειλητικούς γρυλισμούς.
  Όταν το τρένο σταματούσε, οι επιβάτες που αποβιβάζονταν περνούσαν πάνω απ’ τον πεσμένο άνθρωπο σαν να δρασκέλιζαν σακί, ενώ οι επιβάτες που επιβιβάζονταν αδιαφορούσαν για ό,τι συνέβαινε το ίδιο.
  Σε κάθε προσπάθεια των δύο κοριτσιών και της αφηγήτριάς μας να βοηθήσουν τον λιπόθυμο άνθρωπο, όλο το βαγόνι ούρλιαζε εν χορώ «πετάξτε τον έξω να πάμε στη δουλειά μας» κι άλλα συναφή απάνθρωπα,
  τα οποία μεταβλήθηκαν σε πανδαιμόνιο, όταν στον σταθμό του Ηρακλείου το προσωπικό του Ηλεκτρικού ανταποκρίθηκε επιτέλους στις εκκλήσεις των τριών γυναικών και έστερξε να ασχοληθεί με τον πεσμένο. (Εδώ να σημειώσουμε ότι ο άνδρας αυτός είχε πέσει στο πάτωμα ήδη από την αφετηρία του τρένου στην Κηφισιά, πλην όμως το εκεί προσωπικό αδιαφόρησε στις εκκλήσεις των δύο κοριτσιών για βοήθεια και το έστριψε αλά βρωμιάρικα)…

  Όμως, στον σταθμό του Ηρακλείου, όπου τέλειωσε το ταξίδι του αβοήθητου πεσμένου, γινόταν τώρα το σύστριγκλο. Και ώσπου να έρθει το ΕΚΑΒ να τον πάρει, οι επιβάτες (Έλληνες και μετανάστες) ανήλθαν στο ζενίθ του παροξυσμού τους, κατεβάζοντας καντήλια για την καθυστέρηση που ο αδέξιος πεσμένος τους προκαλούσε – αυτό το «κάθαρμα», ο «μαλάκας» κι άλλα που οι σαπισμένες ψυχές επινοούν να λένε, όταν θίγεται (;!) το άτομό τους.
  Αλλάζουμε, μεταλλασσόμεθα, η δόση του κακού στο σώμα μας απλώνεται. Φυραίνει το μυαλό, η μνήμη, οι προσδοκίες και θεριεύει η χολή, η αμάθεια, η επιθετικότητα. Πολύ το survivor, πολλά τα πρωινάδικα, η φυλή που ζει στις οθόνες μας αποικίζει την επικράτεια, στα σήριαλ οι άνθρωποι μιλάνε σκούζοντας, γκαρίζοντας, βρίζονται, φθείρονται,
  «ζουν» μέσα σε ανούσιες υποθέσεις. Στους δρόμους όλο και περισσότεροι οδηγούν φρενήρεις. Αμνησία στα σχολεία, αγλωσσία, οι τέχνες εν πολλοίς στον κόσμο τους μακριά απ’ τον κοσμάκη. Γύρω - γύρω παντού αγχωμένοι δυσπραγούντες, με την κρίση να φυτεύει στα μυαλά τους τις σημαίες της αγωνίας αλλά και της αγένειας, του τρόμου και της απελπισίας. Κακία έτοιμη να στήσει χωσιές, βγαίνει σε πλειστηριασμό το σπίτι του γείτονα – καλά να πάθει σκέφτεται ο πλησίον σκούληκας. Κακοποιημένοι οι άνθρωποι τείνουν να κακοποιήσουν ο ένας τον άλλον, χαμερπείς τυραννίσκοι στις δημόσιες υπηρεσίες, λαμόγια αφεντικά που δεν πληρώνουν τους είλωτες, κυβέρνηση που περικόπτει μισθούς και συντάξεις λες και το μνημόνιο είναι ο Θεός, ένα αποφασίζομεν και διατάσσομεν φύεται παντού. Η γελοία κομματική γλώσσα κάνει το μαύρο άσπρο διαρκώς, ρεκάζει παραλογισμούς και κωλοτούμπες, όλα μπορούν να γίνουν, νέα λαμόγια κλώνοι των παλιών, μια βουή και μια αντάρα, οι φιλότιμοι λοιδορούνται, στα νοσοκομεία, στα σχολεία, στις επιχειρήσεις οι έντιμοι είναι τα κορόιδα, οι δουλευταράδες είναι τα θύματα, ξύπνιοι είναι τα αρπακτικά, το «ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς» τα επιβεβαιώνει όλα αυτά με τη νέα διαπλοκή, με την πιο κραγμένη υποτέλεια στους ξένους Επικυρίαρχους. Ο Ντάισελμπλουμ μας λέει κατάμουτρα: γελοίοι, σώσατε τις τράπεζες. Η κυρία Λαγκάρντ μας πετάει στη μάπα ότι είχαμε μεγάλες συντάξεις (που μάλλον τις αποκτήσαμε με δικά της λεφτά). Ο κ. Ντράγκι θέλει τους γαμημένους πλειστηριασμούς εδώ, τώρα και για πάντα. Ο κ. Κλάους Ρέγκλινγκ μας διαβεβαιώνει ότι η εποπτεία πάνω μας για τις επόμενες πολλές δεκαετίες θα είναι σκληρή.
Και ο Τσίπρας έχει δώσει την περιουσία του λαού ενέχυρο για 99 χρόνια. Και ο Τσίπρας εξασφαλίζει την ασυλία και το ακαταδίωκτο εκείνων που θα τη σφάξουν. Όλα χωράνε – όλα γίνονται! Λέει ο Τσίπρας στον Ζάεφ «πες την… αλήθεια στον λαό σου όπως κι εγώ» – εδώ ραγίζουν τα μπετά κι εγκαταλείπουν οι θεοί τον γαλαξία. Ακόμα και το «μακεδονικό πρόβλημα» είναι για τους τσιπροκούληδες ένα στοίχημα για το ποιος θα στριμώξει τον άλλον, ένα άθλημα το ίδιο αισχρό με τα πλεονάσματα, τα επιδόματα, το χρέος και τα άλλα κακά που θεσμοθετήθηκαν στις τύχες και τη μοίρα μας. Μέσα στα μνημόνια η Ελλάδα παρακμάζει, σφαζόμαστε μέσα σε ένα αμφιθέατρο γλίτσας. Δημοσιογράφοι γκαουλάιτερ, πολιτικοί Κουίσλινγκ, πολίτες χωρίς πατρίδα στεκόμαστε καθισμένοι
  στο βαγόνι γύρω απ’ τον πεσμένο και σκληρίζουμε «πάρτε τον από δω τον σιχαμένο», έχουμε δουλειές υποαμοιβόμενες να πάμε, έχουμε φιλοσοφίζουσες διαφημίσεις να δούμε στην τηλεόραση, έχουμε μια τρύπια δεκάρα να σώσουμε, θεούλη μου αύριο μπορεί να ’μαι άνεργος, όλα χωράνε, όλα γίνονται, όλα χωνεύονται, ο μύλος της Κατοχής όλα τα αλέθει.
  Μια - δύο κυρίες σε εκείνο το καταραμένο βαγόνι έπνιγαν τη λύπη τους, φοβούνταν να μιλήσουν και τα δύο κορίτσια που ενδιαφέρθηκαν, χάθηκαν ύστερα μέσα στην ερημία του πλήθους. Μη ρωτάτε πώς γίναμε έτσι, είναι χρόνια που το άλας μωραίνεται, είναι χρόνια που μηρυκάζουμε τη γλώσσα των ευφημισμών, είναι επιλογές μας ο κ. Σταύρος Θεοδωράκης και ο κ. Λεβέντης, αρέσει σε πολλούς να είναι ανοιχτά τις Κυριακές τα μαγαζιά, μετέχουν πολλοί στο ρουσφέτι και πολλοί μετέρχονται το πελατιλίκι - κομματιλίκι. Τα κολληταριλίκια και τις κονεδιές.
  Δεν έχει πια σημασία αν είναι περισσότεροι στην κοινωνία μας οι καλοί άνθρωποι ή οι σκάρτοι. Σημασία έχει ότι επί πολλά χρόνια κουμάντο κάνουν οι χειρότεροι (σε όλες τις τάξεις, και στην εργατική) και η ζωή μας βυθίζεται στον απόπατο αυτής της φυλής που ακμάζει στις οθόνες και στους θεσμούς.
  Πολύ ψέμα, πολλή υποκρισία, πολλή ωμή βία των χειρότερων από μας μέσα από τα κόμματα και τις εταιρείες, το κράτος και τις συλλογικότητες, πολύ ραγιαδιλίκι και αφόρητη μετριότητα, αυτός είναι ο εθνικός μας πλούτος (που μένει σε μας, τον άλλον μας τον κλέβουν), αυτό παράγουμε, Τσακαλώτους, φθήνια και παρακμή. Με τα αντίρροπα προς όλα αυτά όλο και πιο ισχνά. Με την αισιοδοξία πλέον να είναι μόνο μια «ιστορική αισιοδοξία». Ικανή απλώς να μας παρηγορεί ότι η εντροπία του συστήματος θα το φάει, ακόμα κι αν δεν μπορέσουμε να το αλλάξουμε εμείς. Ότι δηλαδή θα μπορέσει η Αθηνά ακόμα και χωρίς το χέρι μας…
ΥΓ.: Δεν βυθιζόμαστε μόνοι μας. Στη Γαλλία κάποια αλυσίδα σούπερ μάρκετ έβγαλε ένα προϊόν σε «προσφορά» με 70% έκπτωση. Και πήγε η κλωτσοπατινάδα σύννεφο. Σκοτώνονταν οι Γάλλοι, ξεδοντιάζονταν επί ώρες ποιος θα πάρει πρώτος ένα ζελεδομπουκαλάκι. 
GoPetition Κανόνας είναι 1) Nα τηρούμε χρονική απόσταση τουλάχιστον 2-3 ωρών, από την προηγούμενη ανάρτηση και 2) να μην βάζουμε αναρτήσεις που αφορούν, διαφημίσεις κομμάτων, ύβρεις, ρατσισμό και προσωπικές αντιπαραθέσεις...αυτές θα κατεβαίνουν αυτόματα!

Τετάρτη, 20 Δεκεμβρίου 2017

Η… Έβδομη Σφραγίδα


«Η μεταμνημονιακή Ελλάδα θα έχει τη σφραγίδα του ΣΥΡΙΖΑ» αγόρευε χθες στη Βουλή ο κ. Παππάς. Έχει απόλυτο δίκιο. Ήδη στην Ελλάδα το 30% των εργαζομένων λαμβάνει μισθό 600 ευρώ τον μήνα. Ήδη οι υποαπασχολούμενοι (οι «απασχολίσιμοι» του Σημίτη) εργάζονται με μισθούς κάτω από τα 500 ευρώ. Ενώ
αξιοπρεπείς μισθούς άνω των 1.500 ευρώ λαμβάνει μόνον το 3,29% των εργαζομένων. Έχει δίκιο ο κ. Παππάς, τέτοια χώρα ειλώτων, σκλάβων και κολίγων είναι χώρα λαχταριστή, χώρα λάφυρο
για τους «επενδυτές», είναι μια «Γη της Επαγγελίας» για τους πειρατές και τους κουρσάρους, καθώς διαβεβαίωνε τους Αμερικανούς μπίζνεσμαν ο Τσίπρας. Όμως ενώ η ανάπτυξη θα έχει τα χαρακτηριστικά της ανάπτυξης ενός προτεκτοράτου, ενώ η έξοδος στις αγορές θα συνιστά επιτροπεία των τραπεζών, ενώ η όλο και αυξανόμενη φτώχεια θα συνεχίσει να παράγει όλο και περισσότερο πλούτο για όλο και πιο λίγους Δυνατούς, υπάρχει η πιθανότης αυτή η
κυβέρνηση να βρεθεί αίφνης εκτός νυμφώνος. Διότι η σήψη (για την ίδια) εξ αιτίας της παρακμής (που επιβάλλει σε όλους) έχει αρχίσει να λαμβάνει διαστάσεις τσίρκου σε φρενοκομείο.
Λέει, επί παραδείγματι, ο κ. Βούτσης ότι την κυβέρνηση Σαμαρά την ανέτρεψαν οι «θεσμοί» – σπεύδει να τον αδειάσει ο κ. Τζανακόπουλος, όχι, «την κυβέρνηση  Σαμαρά την έριξαν οι συμφωνίες που είχε υπογράψει». Προφανώς οι συμφωνίες που έχει έκτοτε υπογράψει και υπογράφει ο ΣΥΡΙΖΑ θα ρίξουν την κυβέρνηση Ποκοπίκο. Κάνει έκκληση ο Τσίπρας στις τράπεζες να… νομοθετήσουν (!) για την προστασία της πρώτης κατοικίας,

ΚΟΣΜΟΣ Συγκλονίζει το μωρό στη Συρία που έχασε το μάτι του σε βομβαρδισμό



Ο Karim, ένα μωρό μόλις δύο μηνών, έχασε το μάτι του την περασμένη εβδομάδα, από έναν βομβαρδισμό στην ανατολική Γούτα της Συρίας. Η τραγωδία ενέπνευσε ένα κίνημα συμπαράστασης στην περιοχή αυτή, που βρίσκεται υπό τον έλεγχο των ανταρτών και πολιορκείται από τις κυβερνητικές δυνάμεις. Το βρέφος τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι του και έχασε το αριστερό του μάτι από την επίθεση της περασμένης Παρασκευής, η οποία επίσης στοίχισε τη ζωή στη μητέρα του.
Το περιστατικό προκάλεσε ένα μεγάλο κύμα συμπαράστασης: Σύροι, και όχι μόνο, αναρτούν φωτογραφίες στα social media, στις οποίες καλύπτουν με το χέρι το ένα τους μάτι.
Η έλλειψη τροφίμων στη Γούτα είναι μεγάλη, καθώς οι οργανώσεις αρωγής πασχίζουν να προσεγγίσουν την πόλη, η οποία έχει αποκλειστεί από το καθεστώς του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Ασάντ από το 2013. 

Σάββατο, 2 Δεκεμβρίου 2017

Πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας



Πλειστηριασμός Πρώτης κατοικίας (παρακαλώ κοινοποιήστε το) – Προς κυβερνώντες (και για να τελειώνουμε με τα άθλια ψέματά τους): 
Άκουγα το πρωί στον Real τον Αλεξιάδη του ΣΥΡΙΖΑ να λέει «φέρτε μου έναν» που να απειλείται η πρώτη κατοικία του…
Λοιπόν: 
Η Ζανα Μπεμπονη είναι συνταξιούχος. Ζει σε 43 τετραγωνικά, σε υπόγειο διαμέρισμα στην Αθήνα. Η εφορία της έστειλε ειδοποιητήριο κατάσχεσης και πλειστηριασμού της μοναδικής αυτής κατοικίας της για χρέος 15.000 ευρώ από τα οποία οι 5.000 είναι τόκοι. Προηγουμένως φρόντισαν να της κατάσχουν και το τελευταίο ευρώ της σύνταξής της από τον κατά τα άλλα «ακατάσχετο» λογαριασμό της. 

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος


http://www.topontiki.gr
Μια μέτρια προς ισχυρή, σε καμία όμως περίπτωση ακραία καταιγίδα ήταν αρκετή για την καταστροφή που κόστισε ανθρώπινες ζωές στο Θριάσιο. Πρόκειται, με άλλα λόγια, για το χρονικό ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος καθώς ειδικοί και μη εδώ και χρόνια είχαν προβλέψει τι ακριβώς θα συμβεί. Οι προειδοποιήσεις αυτές ωστόσο δεν κινητοποίησαν τις κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων ούτε τη σημερινή Περιφερειακή Διοίκηση, η οποία μάλιστα πριν λίγες μέρες δήλωνε έτοιμη να αντιμετωπίσει τέτοιου είδους φαινόμενα.
Δεδομένης της καταστροφής οι διατυπώσεις περί εγκληματικής αδράνειας και αδιαφορίας δεν είναι υπερβολικές, καθώς οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς γνωρίζουν εδώ και χρόνια, και μάλιστα με λεπτομέρειες, τους κινδύνους που συνεπάγεται για την περιοχή η μη υλοποίηση των απαραίτητων έργων αντιπλημμυρικής προστασίας.
Οι τεράστιες καταστροφές και οι απώλειες ανθρώπινων ζωών που προέκυψαν από την καταιγίδα απέδειξαν για μια ακόμα φορά την τραγική έλλειψη υποδομών και κυβερνητικού σχεδιασμού για την προστασία από τα φυσικά φαινόμενα. Ίσως τελικά τα έργα αντιπλημμυρικής προστασίας δεν βρίσκονται στην προτεραιότητα των κυβερνώντων καθώς κοστίζουν και δεν αποδίδουν οικονομικά κέρδη, ούτε προσφέρονται προς εκμετάλλευση, ούτε προσελκύουν επενδυτές…
Πένθος
Κάπως έτσι η Ελλάδα βυθίστηκε στο πένθος. Η κακοκαιρία που έπληξε τα ξημερώματα της Δευτέρας τη Δυτική Αττική άφησε πίσω της 15 νεκρούς (μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές), πέντε τραυματίες και αδιευκρίνιστο αριθμό αγνοουμένων.
Οι εικόνες που μετέδιδαν τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων από τη Μάνδρα, τη Νέα Πέραμο και τη Μαγούλα, όπου σπίτια, εργοστάσια και καταστήματα χάθηκαν κάτω από τόνους νερού και λάσπης αποτύπωναν το μέγεθος της καταστροφής.


Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Μούφα μεν, Μπάφος δε – του Στάθη

 http://www.topontiki.gr
Πόσο κουτόχορτο μπορεί να καταναλώσει αυτή η χώρα; Άδηλον! Δεν υπάρχει ασφαλής μέθοδος μέτρησης. Ήγουν και δηλαδή, ο λαός περί τα τοιαύτα επιμερίζεται σε σύνολα που ούτε ο Θεός (παντογνώστης) ούτε η επιστήμη (προσπαθεί) μπορούν να κατανοήσουν. Ώστε κι εμάς να φωτίσουν!

Όταν λόγου χάριν μεταξύ χαβαλέ και απελπισίας ευρισκόμενο ένα μέρος του λαού ψηφίζει Λεβέντη, τότε άγνωστες μεν (αλλά μετρήσιμες πλέον) αι βουλαί της ευήθειας και μεγατόνοι μεγατόνων το κουτόχορτο ιαματικής χρήσεως. Τούτο και το αυτό κάνει και ο Τσίπρας: μοιράζει κουτόχορτο για μπάφους αφειδώς. Όλοι γνωρίζουμε τι εστί το μέρισμα και θα προσέβαλλα τη νοημοσύνη σας επιχειρηματολογώντας για τη ματωμένη προέλευσή του.
Όλοι γνωρίζουμε ότι αυτή η πολιτική επιδομάτων που προσιδιάζει σε χώρα επαιτών, ξεπατώνει απ’ τον κοινωνικό ιστό το αίσθημα της αξιοπρέπειας και πολύ περισσότερο την αίσθηση των δικαιωμάτων και των απαιτήσεων – πόσω μάλλον των αγώνων κι ακόμα περισσότερο της νίκης που αυτοί οι αγώνες μπορούν να επιφέρουν.
Όλοι γνωρίζουμε ότι με αυτά τα επιδόματα της καταισχύνης ο Τσίπρας εξαγοράζει συνειδήσεις. Έτσι ακριβώς όπως θα έκανε και ο τελευταίος εκ των διεφθαρμένων και παλαιοκομματικών πολιτικάντηδων. Όλοι γνωρίζουμε ότι με αυτόν τον χυδαίο τρόπο ο Τσίπρας δημιουργεί πελατεία – και κομματική και κρατική.
Κι ενώ όλοι τα γνωρίζουμε όλα αυτά, πολλοί ψοφοδεείς (άδηλον πόσοι) σπεύδουν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, να μετέχουν σε αυτά και πάντως να μην τολμούν να αντιλέξουν – όπως αυτή η θλιβερή αξιωματική αντιπολίτευση, ήτις παραδέρνει μεταξύ μισοκακομοιριάς και συνενοχής. Κατανοητά και τα δύο! τι να σου κάνουν οι νεοφιλελεύθεροι όταν ο Τσίπρας τους βγαίνει πιο νεοφιλελεύθερος;
Το ίδιο κουτόχορτο (αυτή τη φορά δηλητηριασμένο με ελλέβορο – κάτι σαν κώνειο στο τετράγωνο) χρησιμοποιεί ο Τσίπρας με τους πλειστηριασμούς. Κουτοπόνηρα – κουτοπόνηρα οι κ.κ. Κοντονής και Τόσκας δηλώνουν ότι τα σπίτια που έχουν υπαχθεί στον νόμο Κατσέλη δεν κινδυνεύουν. Η μόνη αλήθεια σε αυτήν τη φράση αφορά στο ρήμα «υπαχθεί»! διότι όντως τα σπίτια αυτά έχουν υπαχθεί σε δουλεία, όπως γνωρίζει όποιος γνωρίζει καλά τον νόμο Κατσέλη. Όντως αυτά τα σπίτια (σε καθεστώς δουλοπαροικίας πλέον) δεν κινδυνεύουν! Τα υπόλοιπα όμως;
Γιατί ο Τσίπρας δεν φέρνει έναν νόμο στη Βουλή με τον οποίο να προστατεύεται η πρώτη κατοικία και τα σπίτια των μικρομεσαίων; καθώς και των εργαζομένων ου μην αλλά και των ανέργων;
Γιατί ο Τσίπρας δεν φέρνει έναν τέτοιο νόμο στη Βουλή και πάπαλα; Γιατί, αντιθέτως, προωθεί νόμο ιδιώνυμο και μπόγια για όσους εμποδίζουν τους πλειστηριασμούς για τα σπίτια των φτωχών;
Οι πλειστηριασμοί θα αρχίσουν τώρα εγγύς, στις 29 Νοεμβρίου. Γιατί ο Τσίπρας ο αριστερός, ο δωρητής των μερισμάτων, ο φιλάνθρωπος και φιλόπτωχος ανοίγει στα αρπακτικά τον δρόμο του αίματος; Σε αυτό το ερώτημα πρέπει να απαντήσετε εσείς.
Λαμβάνοντας υπ’οψιν ότι όπως προέκυψε από απάντηση του κ. Γιουνκέρ σε επιστολή της κυρίας Νούκα οι πλειστηριασμοί δεν ήταν στην ατζέντα της Τρόικας! Ποιος και γιατί άνοιξε την όρεξη στα σαρκοφάγα;
Το «ποιος» απαντάται εύκολα των πραγμάτων ένεκεν! Ο Τσίπρας. Το «γιατί» απαντάται δυσκολότερα – και την απάντηση πρέπει να δώσετε οι ίδιοι.
Όπως απάντηση (έστω μόνον στον εαυτό τους) πρέπει να δώσουν και ορισμένοι όντως αριστεροί που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν το κακό καλή τη πίστει.
***
Εν κατακλείδι θα μου επιτρέψετε να μιλήσω όπως μιλάμε στο χωριό μου, πέραν πάσης πολιτικής ορθότητος, αλλά με βαθιά λαϊκή ευπρέπεια: «έκανε και η μύγα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο» – εν προκειμένω ο κ. Καρανίκας. Όστις προμαχεί υπέρ της «θωράκισης του τραπεζικού συστήματος» – ανάθεμα κι αν ξέρει τι είναι η θωράκιση. Όμως ο μεν Καρανίκας, «ψυχικό» του Τσίπρα (που μας βγάζει την ψυχή), ο Τσίπρας όμως;
Ξέρετε οι έμποροι των ψευδών, λίγο διαφέρουν από τους εμπόρους ναρκωτικών (στων οποίων τη γλώσσα άλλωστε η ηρωίνη αποκαλείται «παραμύθα»). Όταν λοιπόν παραμυθιάζεις έναν ολόκληρο λαό, όντως υπάρχουν εκείνοι που, από απελπισία έστω, θα καταναλώσουν το κουτόχορτο, υπάρχουν όμως και οι άλλοι. Ποιο μέγεθος υπερέχει; άδηλον. Αλλά θα δείξει…