Πέμπτη, 26 Μαΐου 2016

-Και τι είναι αυτό το βουστροφηδόν.


Του Βασίλη Καπετάνιου
Κυριακή πρωί, μυρωδάτα σύννεφα  από το καφέ καϊμάκι ελληνικού καφέ στις δυο μεγάλες κούπες έφευγαν με σιωπηρά αχνιστά μηνύματα προς το αργείτικο κάστρο. Ο παππούς ετοίμασε τους κυριακάτικους καφέδες και περίμενε τον παρέα του. Ήξερε ότι θα λειτουργούσε εκείνο το βαθύ διεισδυτικό άρωμα δίνοντας  τα απαραίτητα οσφρητικά μηνύματα στον συνονόματο εγγονό.

Χωρίς να ανταλλάξουν κουβέντα, ο εγγονός ανέβηκε στο μπαλκόνι του πάνω ορόφου για την καθιερωμένη κυριακάτικη κουβέντα με τον παππού. Οι κυριακάτικες εφημερίδες είχαν περάσει το πρώτο βασικό χειρουργείο ανάγνωσης, επιλογή μόνο των υπό αρχειοθέτηση σελίδων.

Ο Πετράν πρόσεξε ότι ο παππούς αντί να κόβει η να διαβάζει  σελίδες σχεδίαζε κάτι πάνω σε λευκό χαρτί. Παρά τα ενενήντα του ο παππούς ήταν ακόμα μαθητής, πάντα δίπλα του ένα κομμάτι λευκό χαρτί για να σημειώσει κάποια άγνωστη λέξη, κάποια διεύθυνση στο διαδίκτυο, κάποιο θέμα να ψάξει στην βιβλιοθήκη του.

-Παππού το ρίξαμε στην ζωγραφική τώρα;

-Όχι ετοιμάζω το σχόλιο της ημέρας με όλα τούτα τα τρελά που διαβάζω.

-Έχεις κάποιο γενικό πολιτικό συμπέρασμα;

-Και συμπέρασμα για την πολιτική νόσο αλλά και την θεραπευτική μέθοδο για να το αντιμετωπίσουμε.

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

Η Γενοκτονία των Ποντίων,


Έχει αναγνωριστεί ως γενοκτονία από χώρες από όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων και πολιτείες των ΗΠΑ, καθώς και από τη Διεθνή Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών. Ωστόσο, η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου πάντα θα αποτελεί λόγο «ενόχλησης» και «προσβολής» για τη «σύμμαχο και γείτονα» Τουρκία, ο ιδρυτής του κράτους της οποίας, Μουσταφά Κεμάλ, ήταν ο «αρχιτέκτονας» της δεύτερης μεγάλης γενοκτονίας του 20ού αιώνα, η οποία εκτιμάται ότι κόστισε τη ζωή σε περίπου 213.000 και 368.000 Έλληνες του Πόντου (άλλες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για μέχρι και 382.000 νεκρούς). Όσοι κατόρθωσαν να ξεφύγουν, κατέφυγαν στην Ελλάδα και τη Ρωσία, σηματοδοτώντας το τέλος ενός κομματιού της ελληνικής ιστορίας διάρκειας χιλιάδων ετών, με «θέατρο» τον Εύξεινο Πόντο.

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2016

Hρθε ένας ξένος να μας διδάξει παιδεία


Για όσους στηρίζουν κομματικούς και αθλητικούς στρατούς,έρμαια των συμφερόντων
Παρά την απώλεια του Κυπέλλου, ο Αργεντινός άσος του Ολυμπιακού έδωσε για ακόμα μία φορά δείγμα της εξαιρετικής παιδείας που διαθέτει.
Αφού πήρε το μετάλλιο του και καθώς κατευθυνόταν προς τη φυσούνα, ο Τσόρι Ντομίνγκες σταμάτησε στο σημείο που βρισκόταν η οικογένεια Μπουονανότε.

Εκεί έδειξε πως είναι πραγματικός... κύριος, φιλώντας το χέρι της κόρης του παίκτη της ΑΕΚ,
Αυτό είναι φίλοι μου, η κατάντια μας. Να βλέπουμε στα μέρη μας εικόνες συνηθισμένες για τον πολιτισμένο κόσμο και να μας εντυπωσιάζουν. Να μας κάνουν να θέλουμε να τις μοιραστούμε με ένα "ρε γαμώτο, γιατί να μην συμβαίνει πιο συχνά...". Ακριβώς. Γιατί ρε γαμώτο να μην είναι αυτό το κλικ ο κανόνας και όχι η εξαίρεση;
Για την ιστορία, ο Τσόρι και ο Μπουονανότε είναι κολλητοί στην Ελλάδα. Βρίσκονται συχνά ο ένας στο σπίτι του άλλου, βγαίνουν με τις οικογένειές τους. Έτσι, μόλις η μικρούλα είδε τον Ντομίνγκες άρχισε να του κάνει χαρές. Και αυτός την πλησίασε και της φίλησε το χέρι. Με λίγα λόγια, μας έκανε εντύπωση ότι ένας άνθρωπος φίλησε την κορούλα του φίλου του, γιατί αυτός φορούσε τη φανέλα του Ολυμπιακού και αυτή της ΑΕΚ...
http://enomenoiblogers.blogspot.com

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2016

οδηγός αστικού λεωφορείου απαίτησε από τυφλή γυναίκα και τον σκύλο – οδηγό της να αποβιβαστούν


Μετά το απίστευτο περιστατικό με οδηγό αστικού λεωφορείου που απαίτηση από τυφλή γυναίκα και τον σκύλο-οδηγό της, όχι μόνο να αποβιβαστούν, αλλά φώναξε και την αστυνομία, ο ΟΑΣΑ προχώρησε στην παρακάτω πρωτοβουλία...
"Γνωστοποίηση προς το επιβατικό κοινό: Εκπαιδευμένοι σκύλοι - οδηγοί τυφλών επιτρέπεται να τους συνοδεύουν σε όλα τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς", αναγράφεται στο μήνυμα που προβάλλεται στον πίνακα των "έξυπνων" στάσεων.
Το απίστευτο περιστατικό έγινε την περασμένη Δευτερα όταν οδηγός αστικού λεωφορείου απαίτησε από τυφλή γυναίκα και τον σκύλο – οδηγό της όχι μόνο να αποβιβαστούν από το λεωφορείο αλλά φώναξε και την αστυνομία!
Η Ιωάννα Μαρία Γκέρτσου, είναι ιδρύτρια της σχολής σκύλων – οδηγών τυφλών «Λαρα» και μπήκε με τον σκύλο της, την Μεη , σε λεωφορείο από την οδό Παπανικολή στο Χαλάνδρι. Αρχικά ο οδηγός δεν αντέδρασε αλλά Καποια στιγμή ενοχλήθηκε από την παρουσία τους και τους ζήτησε να κατέβουν από το λεωφορείο.

Σάββατο, 7 Μαΐου 2016

ΑΛΗΤΙΣΣΑ ΨΥΧΗ


Αλήτισσα ψυχή,
τι κι αν προσπάθησα συχνά
να σε συνετίσω;
Ποτέ δεν άλλαξες, ποτέ σου δεν αλλάζεις.
Κι αν στη ζωή
με δράκους και ληστές ζητάς
να πολεμήσω,
πάλι δεν χάλασες κι όλο ταξίδια τάζεις.
Εγκράτεια δεν ξέρεις τι θα πει.
Βουτάς σαν το παιδί
στο άγνωστο κύμα.
Μακροθυμία επιδεικνύεις ζηλευτή
όταν αγκάθια συναντάς
σε κάθε βήμα.
Αλήτισσα ψυχή,
πόσα ακόμα θα ζητήσεις
συναισθήματα
για να μπορείς τη δίψα να χορτάσεις;
Με προσευχή,
με καλοσύνη, με πραότητα
ζητώ πίσω να 'ρθεις να ξαποστάσεις.
Η αγαθότητα
σταυρός σου τώρα γίνεται.
Κι εσύ, τρελή,
ποτέ δε μετανιώνεις.
Νεράκι έκανες το αίμα σου
και χύνεται,
μα μαγικά,
μέσα απ' τον πόνο δυναμώνεις.
Αλήτισσα ψυχή,
Πόσα ακόμα θα χαρίσεις
απ' τα σφάλματα
όποιου δεν ξέρει,
δεν μπορεί να σ' εκτιμήσει;
Ψεύτρα εποχή,
που όλο ζητάει να της χαρίσεις
κι άλλα θαύματα,
μα μιαν αλήτισσα ψυχή
δε θέλει να αγαπήσει.

Παρασκευή, 6 Μαΐου 2016

ταρίφες» στα Ιερά Μυστήρια


Βέβαια η θεοσεβούμενη σελίδα παραλείπει να πει ότι ζητάνε και σε κηδείες..
από την αμύθητη περιουσία της εκκλησίας ούτε λόγο
σχετικά γράφει
 ο ορθόδοξος ναός και μάλιστα της Ελλάδος στηρίζεται όσον αφορά τις ανάγκες του (κτίσιμο, συντήρηση, εξωραϊσμός κ.λπ.) μόνο στην κηροπώληση, τις δωρεές των πιστών του και στα φιλότιμα των Ιεροπραξιών. Ως εκ τούτου και για το γάμο είθισται οι πιστοί, συγγενείς και παράνυμφοι, να αφήνουν στο ναό το φιλότιμο τους..
Όταν όμως τελειώσει η τελετή του γάμου κι έρθει η ώρα να πληρώσουν, ώστε κάτι να πάρει ο ναός, οι ψάλτες, η χορωδία, οι νεωκόροι, η καθαρίστρια, το ιερατείο πού εργάσθηκαν Σάββατο ή Κυριακή απόγευμα ή αργά το βράδυ, γιατί έτσι είναι η επιθυμία των νεονύμφων, τότε αρχίζουν οι δυσαρέσκειες, τα παράπονα και τα πικρόχολα σχόλια.
όλο το άρθρο εδώ

http://enomenoiblogers.blogspot.com

Τρίτη, 3 Μαΐου 2016

Εργατική Πρωτομαγιά


H καθιερωμένη γιορτή της εξέγερσης των εργατών του Σικάγου, η οποία αποτέλεσε μια από τις κορυφαίες στιγμές της πάλης των τάξεων στη νεότερη εποχή. Το Μάη του 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας ωράριο εργασίας στις 8 ώρες και καλύτερες συνθήκες εργασίας.

1η Μαΐου του 1886, 600.000 άνθρωποι συμμετείχαν στις απεργίες που γίνονταν σε όλη την χώρα, και πάνω από 80.000 στο Σικάγο. Αυτό το Σάββατο του 1886, μια εργάσιμη μέρα, οι εργάτες, ξεκίνησαν με τις γυναίκες και τα παιδιά τους για να διαδηλώσουν ειρηνικά στο χώρο της συγκέντρωσης στην πλατεία Haymarket.
Στη γύρω περιοχή, είχαν παραταχθεί αστυνομικές δυνάμεις αποτελούμενες από 1.350 άτομα, οπλισμένα με οπλοπολυβόλα οι οποίοι περίμεναν το σύνθημα για να δράσουν.
Κι ενώ το πλήθος παρακολουθούσε τις ομιλίες, ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης, διατάσσει να διαλυθεί η συγκέντρωση. Μια βόμβα έσκασε κοντά στους αστυνομικούς οι οποίοι άρχισαν να πυροβολούν και να χτυπούν τους συγκεντρωμένους χωρίς καμιά διάκριση. Είναι ακόμα άγνωστος ο αριθμός των θυμάτων αφού πολλοί τραυματισμένοι κατέληξαν τις επόμενες ημέρες, επίσημα μόνο οκτώ νεκροί αστυνομικοί και τέσσερις διαδηλωτές έχουν επαληθευτεί.
Οκτώ συλληφθέντες διαδηλωτές δικάστηκαν, τέσσερις αυτών καταδικάστηκαν σε θάνατο και άλλος ένας αφαίρεσε μόνος τη ζωή του στην φυλακή. Η διεθνής προβολή αυτής της δίκης δημιούργησε τα θεμέλια της Εργατικής Πρωτομαγιάς ως Εργατικής Γιορτής.

http://enomenoiblogers.blogspot.com

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ (ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΛΕΛΗ)


Τάχα να φταίει ο πόλεμος και τα παιδιά που κλαίνε; 
Οι βόμβες που σφυρίζουνε σαν ουρλιαχτά μωρού;
 Να 'ναι τα άψυχα κορμιά που την ψυχή του καίνε; 
Να 'ναι οι φωνές των όπλων και του σπαραγμού; 
Ή μήπως βλέπει πώς γερνά στα χέρια μας η πλάση, σαν κακοφορμισμένη πώς μολύνεται πληγή; 
Πώς όσα η φύση θαυμαστά σαν μάνα που 'χει πλάσει κατασπαράζουμε με ζήλο κι αλαζονεία περισσή; 
Μήπως ακόμα άραγε το εφήμερο έχει νιώσει;
 Πώς ξεγλιστρά σαν άνεμος στα χέρια μας η ζωή; 
Κι ίσως ακόμη για καθέναν μας να το 'χει μετανιώσει, που για τριάντα αργύρια πουλάμε τη στιγμή. Ειν' όμορφος ο ουρανός και το φεγγάρι ξέρει πως τη γαλήνη που 'χει όταν το σύμπαν ησυχάζει
 κι όταν η θάλασσα γροικά ν' ακούσει ενα αστέρι,
 μ' όλους τους θησαυρούς της γης κανείς δεν τ' αγοράζει.

Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2016

Στο μυαλό είναι ο στόχος, το νου σου ε;


Ημέρα του Παντελιδη!! και γενικός παροξυσμός
φωνασκούμε και πάψαμε να ακούμε
και πριν λίγες μέρες σκοτώθηκαν ήρωες με ελικόπτερο
(Στην Ελλάδα της αφασίας,βάζουμε την Γαλλική σημαία,και όταν σκοτώνονται Ελληνες Ήρωες,ντρεπόμαστε να βάλουμε την ελληνική,μην μας πουν οπισθοδρομικούς!!!)
αναθέματα για αυτό κάτω
"Όταν ο άνθρωπος είναι καθηλωμένος σε καρέκλα, σιγά σιγά το μυαλό του καθηλώνεται σε μια ιδέα".
Λάκης Λαζόπουλος.
και την άλλη μέρα σκαρφαλώνουμε κρυφά σε θέσεις αναπήρων και πεζοδρομία
ο Παντελιδης δεν ήταν μεγάλος τραγουδιστής

αλλά ηθικός,και αυτοδημιούργητος,και αν έκανε όπως λένε αγαθοεργιες μπράβο του!!
άλλο ένα θύμα της ασφάλτου,που ποτέ δεν απαιτήσαμε,να γίνουν καλύτεροι δρόμοι
μέσα στους γρήγορους ρυθμούς,και στην γενικευμένη αφασία,όλα είναι μια μόδα,που θα ξεχαστεί αύριο.και στην καλύτερη θα γίνει συνήθεια,όπως τα πνιγμένα παιδιά του αιγαίου
(γιατί και τον θάνατο επιλεκτική μόδα τον κάναμε)
ξεσπάμε την οργή μας σε μια απεργία το χρόνο,σπασμωδικές κραυγές και αναθέματα,λησμονώντας ότι όλοι αποτελούμε ένα θλιβερό κομμάτι της κατάντιας
(αν πω εθνικής θα είναι βαρύ)δεν μας απασχολεί
και καλά τα κανάλια να εμπορεύονται τον θάνατο. αρχίζω να αμφιβάλω,για την νοημοσύνη του μέσου Ελληνα,και κατά πόσο σέβεται,τον εαυτό του πρωτίστως
αυτά που παραμένουν,είναι οι αλαζονείες,η ρηχότητα,τα κροκοδείλια δάκρυα,η χολή ,
Πότε γίναμε τόσο χοντροκομμένα ανάξιοι του χρόνου που μας δίνεται στη γη;
Πότε νιώσαμε αρχικά την ανάγκη για καθημερινή επιβεβαίωση;
Πότε πάψαμε να πιστεύουμε στον διπλανό μας; Πότε γίναμε τόσο κακόγουστα επιθετικοί και είρωνες;

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2016

δεν αντιδράσαμε δεν μας αφορούσε!


Η  παροιμιώδης φράση του Μπρεχτ ίσως ταιριάζει απόλυτα για το τι τραβάμε από το μνημόνιο σήμερα:
” Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου …
Μπέρτολτ Μπρεχτ
ΤΟ μνημόνιο 1 ξεκίνησε κοντά 2,5 χρόνια, ο ΠΑΓΚΑΛΟΣ και οι συν αυτόν Γκαιμπελισκοι είχαν προετοιμάσει το έδαφος της προπαγάνδας μαζί τα φάγαμε για όλα φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι  οι δημόσιοι υπάλληλοι βέβαια μέχρι τότε δεν αντιδρούσαν μπροστά στην τρομοκρατία που γίνονταν στον ιδιωτικό τομέα,και απολάμβαναν και το εφάπαξ άρα δεν τους αφορούσε πολλοί έπεσαν στην παγίδα, βγάζοντας το μένος τους κατά των τεμπέληδων δημόσιων, και αναφώναξαν στην πυρά.. γιατί απλα δεν τους αφορούσε!
Πέρασε ο καιρός φτάσαμε στο μνημόνιο 2 οι δημόσιοι υπάλληλοι εξαθλιώθηκαν παρέσυραν μαζί τους αφού δεν υπήρχε ρευστό και την τάξη του εμπορίου, οι έμποροι μικροβιοτέχνες και επαγγέλματα που αφορούσαν την οικοδομή κοντά 50 επαγγέλματα όπως υδραυλικοί και ηλεκτρολόγοι ξεσηκώθηκαν,και  ένα μετά το άλλο τα μαγαζιά έβαζαν λουκέτα δημόσιοι και υπόλοιποι ιδιωτικοί δεν αντέδρασαν, γιατί απλά δεν τους αφορούσε  χιλιάδες άνεργοι, παιδιά, όσα είχαν δυνατότητα, ξενιτεύτηκαν, αλλά οι υπόλοιποι δεν αντιδράσαμε ,αν δεν ήταν τα δικά μας παιδιά δεν μας αφορούσε!