Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2017

Μιλώντας με τον Δον Κιχώτη



Από τον Γιάννη Δημογιάννη
Το δώρο έφτασε την κατάλληλη στιγμή. Όπως συνηθίζουν, εξάλλου, τα σπάνια δώρα! Θαρρείς και αφουγκράζονται τον παλμό της καρδιάς, συλλαμβάνοντας ακόμη και υπέρηχους, που εσύ, ούτε καν τούς έχεις ψυχανεμιστεί. Λες και ιχνηλατούν όσα, ήδη, έχεις μολογήσει, ή όσα κρατάς κρυφά κι ανομολόγητα, για όλες τις αναπάντητες ερωτήσεις, που σε ορίζουν από τον πρώτο, κιόλας, σταθμό της διαδρομής: «Ποιός είμαι και πού πάω; Ποιός είναι, τάχατες, ο σωστός, ο δίκαιος, ο λογικός, ο επαναστάτης, ο αποδεκτός στα μάτια του κόσμου; Ποιοί είναι, εν τέλει, οι «ανεμόμυλοι, και ποιοί οι ανεμό-μυαλοι;»
Αυτή τη φορά, όμως, ο αντίλαλος των ίδιων αρχέγονων αποριών ανακυκλώνονταν μπροστά μου, βασανιστικός: «Τόσο ακατόρθωτη κατάντησε πια η αγάπη; Τόσο απλησίαστη, η δικαιοσύνη και η αλληλεγγύη; Τόσο ανέφικτη, η ανθρωπιά; Και εσύ, πώς το αντέχεις να ζεις από συνήθεια ή, έστω, από ανάγκη; Πώς το μπορείς να επαιτείς σαν ρακοσυλλέκτης, λίγα μονάχα ψίχουλα ευτυχίας; Να σού αρκεί ο ρόλος του ληξίαρχου των αισθημάτων. Ν’ ανέχεσαι, δήθεν, που οι καρδιές κατάντησαν μίζερες και αφυδατωμένες. Να υποφέρεις παθητικά, που ατρόφησε η σπίθα του έρωτα. Που φυτοζωεί πλέον το καρδιοχτύπι εκείνο, που σου μούδιαζε την ανάσα και πυράκτωνε τα δευτερόλεπτα.

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2016

Το παραμύθι του καπιταλισμού


Περνώντας από τα διάφορα στάδια συγκέντρωσης κεφαλαίου και μονοπωλιακής διαχείρισής του, ο καπιταλισμός δημιούργησε ένα γιγάντιο παγόβουνο εργασιακής εκμετάλλευσης, που η κορυφή του στέφθηκε με το σκοτεινό άστρο του ιδεολογήματος του νεοφιλελευθερισμού. Ή άλλως του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού.

Οι κυρίαρχοι του σύμπαντος είναι οι υπερσυσωρρευτές πλούτου, μέσω του αντ
αγωνισμού της ελεύθερης αγοράς. Ανταγωνισμού θεμιτού ή αθέμιτου. Οι επιχειρηματίες/επενδυτές κατοχυρωμένοι νομικά μέσα από πλαίσια που ψηφίζουν τα κράτη, διεκδικούν τη μερίδα του λέοντος δραστηριοποιούμενοι σε ένα ζουγκλερικό οικονομικό περιβάλλον, προσπαθώντας να μονοπωλήσουν τον κλάδο τους και να επιβάλλουν υψηλές τιμές πώλησης αγαθών, αισχροκερδώντας κατά των καταναλωτών και αφαιρώντας εργασιακά δικαιώματα των εργατών που τα παράγουν για λογαριασμό τους με ελάχιστο αντίτιμo.

Το αποτέλεσμα αυτού του μοχλού πίεσης είναι γνωστό:
Οι φτωχοί εξαθλιώνονται και οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι.
Ο κοινωνικός ιστός διασπάται και η μεσαία τάξη, η τάξη που ισχυροποίησε και εγκατέστησε την αστική τάξη στην εξουσία, αφανίζεται, καταποντίζεται, συντρίβεται.
Οι λαοί δεινοπαθούν κυριολεκτικά και βρίσκονται κάτω από το έλεος των πολυεθνικών γιγάντων.

Ο καπιταλισμός, το οικονομικό σύστημα που στηρίζει στην εξουσία την αστική τάξη, φρόντισε να παροπλίσει ταξικά με όλα τα μέσα χειραγώγησης τη μεσαία τάξη. Να τη νανουρίσει γλυκά με απατηλές υποσχέσεις και ονειρώξεις. Να την κάνει να νιώσει πιο κοντά στην άρχουσα τάξη και πιο μακριά από την εργατική τάξη .
Χριστούγεννα. Φώτα πολύχρωμα, λαμπιόνια, στολίδια, βιτρίνες γεμάτες καταναλωτικά αγαθά, να ! (είπε): υπάρχουν όλα όσα θέλεις, δεν έχεις παρά να προσπαθήσεις να τα αποκτήσεις. Μόνο να απλώσεις το χέρι σου και είναι δικά σου.


Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Μίκης στον Τσίπρα:<< μας πούλησες,σε περιμέναμε, γιατί δεν κατέβηκες;>


Με αφορμή την ανοικτή επιστολή του Μίκη στον Τσίπρα, θυμήθηκα τις στιγμές που έζησα με τον Μίκη τον Φεβρουάριο του 2012. Θα σας διηγηθώ κάτι που δεν είναι γνωστό, κάτι που το έζησα από κοντά και αφορά τον Μίκη και τον Τσίπρα.

11 Φεβρουαρίου 2012 μία μέρα πρίν την ψήφιση του 2ου μνημονίου, είμαστε στο σπίτι του Μίκη και σχεδιάζουμε το πλάνο της διαδήλωσης της επόμενης μέρας. Έχουν αποφασίσει ο Μίκης με τον Μανώλη Γλέζο να κατέβουν στο Σύνταγμα και να διαδηλώσουν μαζί με τις χιλιάδες των πολιτών. Εγώ θα τους συνοδεύω ως γιατρός, γιατί γνωρίζουν και οι δύο πως θα δεχτούν επίθεση. Μέσα στον σχεδιασμό συμπεριλαμβάνεται και η έξοδος του Τσίπρα από την Βουλή, μπροστά στον Άγνωστο στρατιώτη, όπου θα συναντήσει τον Μίκη και τον Μανώλη και οι τρείς τους να διαδηλώσουν με τον λαό. Η συνεννόηση Μίκη-Τσίπρα γίνεται μπροστά μου τηλεφωνικά. Ο Μίκης είναι ενθουσιασμένος!

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016

Το χρήμα


Το χρήμα δεν είχε ποτέ ιδιαίτερη αξία στη ζωή μου. Εννοώ ότι ουδέποτε έκανα επιλογές ή πήρα αποφάσεις με κριτήριο, ή μόνον κριτήριο, το χρήμα. Το χρήμα είχε πάντα για μένα μόνον αξία χρήσης. Να αγοράζω τα βιβλία μου, να τρώω και να ντύνομαι, χωρίς σπατάλες, να ταξιδεύω, να ακούω μουσική και να βλέπω ταινίες, και κυρίως να φροντίζω τους ανθρώπους μου. Από νέος έμαθα ότι το
χρήμα είναι εμπόρευμα. Επέλεξα να το αντιμετωπίσω ως εργαλείο. Η ευγενική ολιγάρκεια ήταν ο οδηγός μου. Από τα δεκαοκτώ μου χρόνια είμαι υποκείμενος στη μισθωτή εργασία, είμαι εργάτης. Κι έχω την ανάλογη ταξική συνείδηση. Στα χρόνια της ψευδούς ευμάρειας, όχι τόσον εξαιτίας της, αλλά λόγω άλλων αναγκών, χρεώθηκα. Σήμερα είμαι σκλάβος αυτών των χρεών. Αλλά κυρίως είμαι άθυρμα της κρίσης. Τα τελευταία επτά χρόνια το εισόδημά μου μειώθηκε κατά 60% και πάνω! Ενώ οι φορολογικές μου υποχρεώσεις αυξήθηκαν κατά 30% έως 40%! Πλέον, από τις 15-20 του μηνός και μετά είμαι άφραγκος, όπως εκατομμύρια άλλοι Ελληνες. Γύρω μας η αφραγκία κινείται σε πλήθος διαβαθμίσεων. Είναι οι άνεργοι. Είναι οι απλήρωτοι. Είναι οι κακοπληρωμένοι. Είναι εκείνοι που δεν ξέρουν αν την επομένη (κυριολεκτικώς) θα έχουν δουλειά. Και υπό ποιους όρους. Είναι αυτοί που εργάζονται ανασφάλιστοι. Είναι οι

Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2016

Querer Dentro del corazón


Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: «Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;» Πολέμα! Το μήνυμα του Νίκου Καζαντζάκη στην Ασκητική του, επίκαιρο σε κάθε εποχή, Ένα τραγούδι για όλα τα φιλαράκια μου ειδικά αυτούς που  δεν εχω  γνωρισει από κοντα
Μπορεί λόγο υποχρεώσεων να μην σας απαντώ καθημερινά ,αλλά σας σκέπτομαι όλους
Δύναμη αδέλφια 
Querer
Dentro del corazón
Sin pudor, sin razón
Con el fuego de la pasión


Querer
Sin mirar hacia atrás
A través de los ojos
Siempre y todavía mas
Να ερωτεύεσαι
μέσα απ'την καρδιά
χωρίς σεμνοτυφία,χωρίς λογική
Με τη φλόγα του πάθους

Να ερωτεύεσαι
δίχως να κοιτάζεις προς τα πίσω
Μεσα από τα μάτια
πάντοτε κι ακόμη περισσότερο
Amar
Para poder luchar
Contra el viento y volar
Descubrir la belleza del mar

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2016

ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ Ο ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΗ ΛΕΣΒΟ


«…Έχω μία αρχή: Δεν δέχομαι τίποτα από κάποιον που δεν έχει έρθει να δει τι κάνουμε. Για να δεχτώ μία προσφορά, πρέπει εκείνος που θέλει να βοηθήσει, να έρθει οπωσδήποτε στη δράση, να συμμετέχει και στο τέλος να φάει από το ίδιο καζάνι που τρώμε όλοι –όσοι έχουν ανάγκη κι εγώ μαζί. Γιατί αυτό σημαίνει σεβασμός, αλληλεγγύη, αγάπη. ‘Ο Άλλος Άνθρωπος’ δεν έχει καμία σχέση με φιλανθρωπία, δεν έχει καμία σχέση με συσσίτιο (με τη σημερινή χρήση της λέξης, αφού ‘συσσίτιο’ δεν σημαίνει παρά, συντρώγω με έναν άλλο άνθρωπο) ή, με ελεημοσύνη…» Ο Κωνσταντίνος Πολυχρονόπουλος μιλά στην Ειρήνη Ορφανίδου.
Τέσσερα χρόνια δράσης, αρχής γενομένης από το 2011 -στις 7 Δεκεμβρίου η Κοινωνική Κουζίνα «Ο Άλλος Άνθρωπος» είχε γενέθλια- περισσότερες από 1 εκατ. μερίδες φαγητού, ένα βραβείο (το Βραβείο Ευρωπαίου Πολίτη 2015 από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τον περασμένο Σεπτέμβριο) που αρνήθηκε επειδή «… είναι σαν να με κοροϊδεύουν», μια ιδέα που ξεκίνησε όταν ο εμπνευστής της βρέθηκε στην ανεργία σε ηλικία 45 χρονών, μία δράση που με τη βοήθεια των μέσων κοινωνικής δικτύωσης βρήκε ανταπόκριση από πολίτες της Ευρώπης, αλλά και της Αμερικής, ένα καζάνι που στήνεται καθημερινά στον δρόμο, στις γειτονιές όλης της Ελλάδας, για να χορτάσει καρδιές και σώματα.
Ανήμερα Χριστουγέννων η Κοινωνική Κουζίνα ήταν στο Θησείο, στο παρκάκι που βρίσκεται κοντά στον σταθμό. Από τις 12 το μεσημέρι μέχρι τις 8 το βράδυ, γύρω από το γεύμα των Χριστουγέννων στήθηκε μια μικρή γιορτή: Μουσικές, ένα δέντρο με γλυκά που μοιράστηκαν στα παιδιά, ένα «χαριστικό παζάρι» με ρούχα, βιβλία και παιχνίδια, δράσεις, ευχές και χαρά.

Κωνσταντίνος Πολυχρονόπουλος, η «ψυχή» της Κοινωνικής Κουζίνας μιλά στο Tvxs, τέσσερα χρόνια μετά από τη στιγμή που είδε στις λαϊκές αγορές της Αθήνας, ανθρώπους όλων των ηλικιών, εθνικοτήτων και κοινωνικών στρωμάτων, να ψάχνουν τα σκουπίδια για να μαζέψουν τρόφιμα που δεν μπορούσαν πια να αγοράσουν και αποφάσισε να γίνει «Ο Άλλος Άνθρωπος». 

Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2016

Αδέλφια νικάμε.


Τόσκας ο συνταξιούχος ο δοτός υπουργός βουλευτής επικράτειας λίστας χωρίς μια ψήφο. Δεν μου λες ρε Τόσκα εσύ πληρώνεσαι σύνταξη ή μισθό βουλευτή και υπουργού γιατί εαν δεν πληρώνεσαι σύνταξη συνταξιούχος δεν είσαι. Είσαι ένας καλοπληρωμένος μη εκλεγμένος από τον λαό πολιτικός με μισθό πάνω από 10.000 ευρώ και πληρωμένα τηλέφωνα, αυτοκίνητα, βενζίνες και λοιπά. Άντε τραβά ρε που πρώτα έδωσες εντολές στους αστυνομικούς με τους μισθούς πείνας που εαν τις Παρακουσουν θα τους περνούσατε ΕΔΕ και θα τους στέλνατε σπίτια τους και τώρα δεν ξέρεις και τίποτα . Τόσκας ο συνταξιούχος των 10.000 ευρώ.
Αδέλφια νικάμε. Μόλις τσέπωσαν τα αναδρομικά από την φασιστερά 
Η μόνη κατηγορία εργαζομένων στην χώρα με μισθούς βουλευτών και ενώ κόβουν συντάξεις και μισθούς αυτοί λαμβάνουν και αναδρομικά. 
Επιστρέφονται αναδρομικά από 2.500 έως 15.000 ευρώ στους δικαστικούς...
Μετά περιμένουμε απόδοση δικαίου για τους φτωχούς και απορούμε γιατί τσακώνονται ανώτατοι δικαστές για τις τηλεοπτικές άδειες. 
Νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική ολιγαρχία.
Απαλλάσσονται με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών ο εφοπλιστής, Βίκτωρας Ρέστης και ο πρώην συνεργάτης του, Αναστάσιος Πάλλης από όλες τις κατηγορίες για δύο δάνεια συνολικού ύψους 15,8 εκ. ευρώ που χορηγήθηκαν το 2012 από την τράπεζα FBB, συμφερόντων του κ.Ρέστη.
Με το ίδιο βούλευμα(1192/2016), απαλλάσσονται και όσα στελέχη της τράπεζας ενεπλάκησαν στη χορήγησή τους.
Πρώτη φορά φασιστερά τέτοια δικαιοσύνη πουθενά. 

Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2016

Χτες "τιμούσαν" τη γενιά της αντίστασης και σήμερα την ψέκασαν..


Χτες "τιμούσαν" τη γενιά της αντίστασης και σήμερα την ψέκασαν..
ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
Οι συνταξιούχοι επιχείρησαν να περάσουν προσπαθώντας ταυτόχρονα να ρίξουν, ωθώντας, τη μία κλούβα η οποία ήταν παρατεταγμένη και οι αστυνομικοί προχώρησαν σε εκτεταμένη χρήση χημικών κατά των ηλικιωμένων διαδηλωτών. 
ΞΥΠΝΑΤΕ ΡΕ ΝΕΟΙ ΕΙΣΤΕ ΕΓΓΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
Ανάμεσα στους διαδηλωτές που ήταν στα επεισόδια ήταν η Κατίνα Μανιτάρα.Η Κατίνα Μανιτάρα έζησε τον πόλεμο, την πείνα και την εκμετάλλευση από τα 8 της χρόνια. Στα 10 της εκτέλεσε τις πρώτες της επικίνδυνες αποστολές μεταφέροντας μηνύματα κάτω από τη μύτη των Ιταλών καραμπινιέρων. Στα 11 Αετόπουλο στη Φωκίδα, στα 14 μάρτυρας στο βασανισμό του πατέρα της από τους παρακρατικούς. Στα 15 γνώρισε τα πρώτα φριχτά βασανιστήρια από τα κυβερνητικά φασιστοειδή. Εντάσσεται στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας. Σκληρές μάχες και μια μαρτυρική αλλά ηρωική ζωή στο βουνό. Από τα 16 της μια σφαίρα σφηνωμένη στο κεφάλι τη συνοδεύει μέχρι σήμερα. Στα 17 βγάζει τη Σχολή Αξιωματικών του ΔΣΕ και με τον βαθμό του Ανθυπολοχαγού υπηρετεί τον αγώνα του λαού μας".Στις 28 Φλεβάρη 1948, στα 16 της πήρε μέρος στη μάχη του Μακρύβαλτου, στην Άνω Χώρα Ναυπακτίας, σαν γεμιστής στο οπλοπολυβόλο της ομάδας της. Τροφοδοτούσε με σφαίρες τον σκοπευτή, ώσπου ένα θραύσμα από ρουκέτα αεροπλάνου την χτυπά στο κεφάλι. Από τότε το θραύσμα σφηνωμένο στο κεφάλι τη συνοδεύει μέχρι σήμερα.

Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2016

Λιλή Ζωγράφου - Επάγγελμα Πόρνη


Αν ξαναγινόμουν είκοσι χρονών θα ξεκινούσα από τις κορφές των βουνών, αντάρτης, ληστής, πειρατής, ν' ανοίξω τα μάτια εκείνων που δέχονται αδιαμαρτύρητα τη μοίρα τους, όσο και κείνων που εθελοτυφλούν. Η επανάστασή μου θα στρεφόταν εναντίον εκείνων που το ανέχονται. Η γη έτσι κι αλλιώς δε χωρά άλλους ταπεινούς και καταφρονεμένους.
Ελλάδα εκδίδεται, συνειδητά και ασύνειδα. Κι ούτε ένας αθώος. Ανεύθυνος κανένας».
Η συγγραφέας μας αφηγείται τις προσπάθειες που κατέβαλε κάποια περίοδο στην εποχή της χούντας για να ανανεώσει το διαβατήριό της. Κι αφού είδε κι αποείδε ότι δε γινόταν τίποτα, μια και δεν την… αναγνώριζαν σα δημοσιογράφο, κι αφού κατάλαβε ότι διαβατήριο δε θα έβλεπε, συμπλήρωσε τη σχετική αίτηση κι εκεί που αναγραφόταν ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ έγραψε: Πόρνη. Κι έμειναν κόκκαλο τα χουντοπιόνια.

Το Σύστημα αποχαλινωμένο καλλιεργεί σκόπιμα την ασυνειδησία, την αγριότητα, το χάος, καταλύοντας το σεβασμό για τον ανθρώπινο παράγοντα. Δεν άφησε τίποτα ανεκμετάλλευτο, από το “χάσμα των γενιών” που αποκόβει τους ανθρώπους μεταξύ τους και ετοιμάζει τους αυριανούς παιδιά-καταδότες του Χίτλερ, ως την κατάργηση της οικογένειας.
Ο άνθρωπος βγαίνει στο σφυρί. Για να μη βρίσκει το Σύστημα καμιά αντίδραση και να μπορέσει αύριο να βγάλει ελεύθερα στο σφυρί και τις πατρίδες.Απόσπασμα από το βιβλίο της Λιλής Ζωγράφου “Επάγγελμα Πόρνη”, Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 1998


Η Ελλάδα γερνάει και ερημώνει


Κρίσιμα δεδομένα, που εγείρουν πιεστικά ερωτήματα, προκύπτουν από την έρευνα της «ΔιαΝΕΟσις» για το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας.
Τα αποτελέσματα σοκ, τα οποία περιγράφουν ένα δυστοπικό πολύ κοντινό μέλλον, δημοσιεύει η Καθημερινή της Κυριακής.
Το 2050 ο πληθυσμός τη Ελλάδας υπολογίζεται πως θα είναι από 8,3 έως 10 εκατομμύρια, δηλαδή μειωμένος κατά 800.000 έως 2.500.000 εκατομμύρια σε σχέση με σήμερα.
Η Ελλάδα, το 2050, απειλείται να είναι χώρα μεσηλίκων και γερόντων, καθώς οι άνω των 65 ετών κάτοικοί της θα είναι σχεδόν ο ένας στους τρεις και οι κάτω των 14 ετών θα είναι μόλις 12% - 14,8%, από 15% που είναι φέτος και 28% το 1951.
Η έρευνα που διεξήγαγε ο ερευνητικός οργανισμός επεξεργάστηκε οκτώ διαφορετικά σενάρια και όλα καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα: Στη μεγάλη μείωση του πληθυσμού.
Το πιο αισιόδοξο από αυτά κάνει λόγο για συρρίκνωση κατά 800.000 άτομα, με αυξανόμενη γήρανση της ελληνικής κοινωνίας. Η διάμεσος ηλικία -δηλαδή η ηλικία όπου οι μεγαλύτεροι αυτής είναι ίσοι σε αριθμό με τους μικρότερους- θα φτάσει το 2050 τα 49-50 έτη, από 44 που είναι σήμερα και 26 το 1951.