Σάββατο, 4 Απριλίου 2020

 Η Τοξικο-Ταξικότητα του Κορωνοϊού



Για χιλιάδες εργάτες-τριες της βιομηχανίας, για χιλιάδες ιδιωτικούς υπαλλήλους, για ντελιβεράδες, για υγειονομικούς δεν υπάρχει διέξοδος, αυτοί δεν έχουν εναλλακτική, γι αυτούς δεν υπάρχουν άδειες γενικού ή «ειδικού σκοπού», δεν υπάρχει αποκλεισμός ,απαγόρευση κυκλοφορίας επιδημία… Υπάρχει μόνο η ανάγκη επιβίωσης και το μεροκάματο, υπάρχει η εξαναγκαστική «υπηρεσία»
Η κυβέρνηση αυτής της χώρας, η μοναδική στον κόσμο, αποφάσισε, ότι δεν πρέπει να γίνονται μαζικά και στοχευμένα σε ομάδες πληθυσμού τεστ για τον κορονοϊό, γιατί δεν χρειάζονται!
ΤΑΞΙΚΟΣ είναι και ο ιός και το σύστημα αντιμετώπισής του, γιατί η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα που εξαπολύεται, επικαιροποιεί και θεσμοθετεί μια για πάντα, χωρίς κόπο, χωρίς να ανοίξει μύτη, τις ανεξέλεγκτες απολύσεις, την «επισφάλεια», την «μερική απασχὀληση», το «part time», την «ευελιξία», και στην μετά Κορωνοϊό εποχή την «υπερεντατικοποίηση», μετατρέποντας τις εργασιακές συνθήκες σε απόλυτη ζούγκλα και τις εργασιακές σχέσεις σ’ ένα εξαρτησιογόνο πεδίο σχέσης αφέντη-δούλου… Όσοι «τυχεροί» εργαζόμενοι απομείνουν ή επαναπροσληφθούν, θα συνιστούν μια απολύτως χειραγωγημένη μάζα….





ΤΑΞΙΚΟΣ είναι και ο ιός και το σύστημα αντιμετώπισής του, γιατί γνωρίζουμε τον απίστευτο βαθμό αθλιότητας των διεφθαρμένων, νεοφιλελεύθερων εγκεφάλων, που απεργάζονται σενάρια εργαλειοποίησης της υγειονομικής κρίσης, για να επιβάλουν νέα μνημόνια, χειρότερα από τα προηγούμενα, φορτώνοντας την… ανάσχεση της «ανάπτυξης» πάλι στις πλάτες των λαών.
Οι αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης να «δωρίσει» εκατομμύρια Ευρώ σε μεγαλοεπιχειρηματίες της ιδιωτικής υγείας για τεστ και ΜΕΘ, σε καναλάρχες για την … «καμπάνια ενημέρωσης», σε νταβατζήδες- «παραχωρησιούχους» των εθνικών δρόμων (αυτοκινητόδρομος Μορέας), λόγω… μείωσης των εσόδων τους (!!!), αποδεικνύει πόσο ταξικό, υποκριτικό και αδίστακτο είναι αυτό το σύστημα εξουσίας.
ΤΑΞΙΚΗ είναι η διαδικασία της «επιλογής» όταν και όπου έγινε (δες εδώ), γίνεται (Κίνα, Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, ΗΠΑ κλπ.) ή θα γίνει στο μέλλον…, γιατί αν και όταν χρειαστεί, ως αναγκαιότητα, το ίδια και χειρότερα θα γίνουν και στην Ελλάδα. Αλήθεια, πιστεύει κανείς, ότι ο συνταξιούχος βιομηχανικός εργάτης, ο οικοδόμος, ο ντελιβεράς θα έχουν κάποια τύχη, σε σχέση με κάποιον celebrity ή κάποιον «υπάλληλο» του κεφαλαίου, των μεγαλοεργολάβων, των μεγαλοεκδοτών ή των καναλαρχών;
Ούτε, φυσικά, επιτρέπεται να αφήσουμε ατιμώρητη την απίστευτη ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ όλων εκείνων, που ξάφνου τώρα, που η απελπισία τους χτύπησε την πόρτα, δήθεν δείχνουν να κόπτονται για ό,τι διέλυσαν… Το «μένουμε σπίτι» δεν μπορεί να επιτρέψουμε να αποτελέσει το άλλοθι της νέας λαίλαπας που έρχεται, με σκοπό να δολοφονήσει τους «ευάλωτους», να σαρώσει ό,τι απέμεινε από κοινωνικά δικαιώματα και ελευθερίες και να «καρφώσει» για πάντα στους καναπέδες κάθε λαϊκή διεκδίκηση ανατροπής, για μια κοινωνία ισότητας, δημοκρατίας, αλληλεγγύης, λαϊκής κυριαρχίας.

Νίκος Τζαβέλας

Δεν υπάρχουν σχόλια: