
“Τα ματωμένα χώματα” το πολυδιαβασμένο μυθιστόρημα της Διδώς Σωτηρίου στη μικρή σας οθόνη.
“Οσο υπάρχει ζωντανή η μνήμη δεν υπάρχουν χαμένες πατρίδες”,
καληνύχτα, λυπημένε αδερφέ μου αν τύχει να δεις ένα μεγάλο αστέρι είναι που θα σε συλλογίζομαι καθώς θ' ακουμπήσεις τ' όπλα σου στη γωνιά θα ξαναγίνεις ένα σπουργίτι. Κι όταν σου πουν να με πυροβολήσεις χτύπα με αλλού μη σημαδέψεις την καρδιά μου. Κάπου βαθιά της ζει το παιδικό σου πρόσωπο. Δεν θα' θελα να το λαβώσεις. Τάσος Λειβαδίτης
