ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΚΕΡΙΑ

ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΚΕΡΙΑ

Τα τέσσερα κεριά, έλιωναν, αργά αργά... 
Ο χώρος ήταν τόσο ήσυχος, που μπορούσε να ακουστεί η συζήτησή τους... 
Το πρώτο είπε: «ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΕΙΡΗΝΗ» Μα οι άνθρωποι δεν καταφέρνουν να με διατηρήσουν: πιστεύω ότι δεν μου μένει άλλο από το να συνεχίσω να σβήνω!” …κι έτσι αφέθηκε σιγά σιγά να σβήσει ολοκληρωτικά… 
Το δεύτερο είπε: «ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΠΙΣΤΗ» Δυστυχώς δεν χρειάζομαι πουθενά. Οι άνθρωποι δεν θέλουν να ξέρουν για μένα, κι έτσι δεν έχει νόημα να παραμένω αναμμένο.” …μόλις ολοκλήρωσε τα λόγια του, ένα ελαφρύ αεράκι φύσηξε πάνω του και το έσβησε