Κυριακή, 18 Αυγούστου 2013

Θηλυκές οι Θηλιές του Κόσμου"


Κάκια Παυλίδου
Η κλωστή των παραμυθιών μπλέχτηκε με τη φλέβα του ανέμου. Κόκκινες θηλιές αδράχνουν τη Μούσα και την Ιδέα, για ένα θεατρικό πέρασμα από τη συνοικία των ποιημάτων.
Στο πεδίο των αναγνώσεων η βαρύτητα στρέφει με εναλλαγές το διάνυσμά της προς το κέντρο της καρδιάς του αναγνώστη και του ονείρου. Εκεί όπου οι αλληγορίες –αυτόνομες υπάρξεις– χορεύουν παράλληλες ζωές μας.
Σ' αυτές τις θηλιές πιαστήκαμε επιτυχώς. Σ' αυτές που ανεμίζουν σαν ουρές χαρταετών πάνω από τις αρχαίες ιστορίες των παραμυθικών μας αναμνήσεων. Σ' αυτές που σκαλώνουν στο καρφί του αρραβώνα, όπου σκίστηκε το κόκκινο ύφασμα που περιόριζε την ελευθερία της Τσιγγάνας Ψυχής μας.

Οι γόρδιοι δεσμοί λύνονται με σπαθί. Σπαθί το βλέμμα. Λύνεις το σκοινί και το ξαναδένεις εφαπτομενικά στη δική σου σκέψη. Έπειτα η αιώρηση είναι καθαρά προσωπικό θέμα στροφής του διανύσματος της βαρύτητας προς τα πάνω… να γίνει Άνωση!..
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ
ΚΑΙ Η ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ ΕΔΩ
http://enomenoiblogers.blogspot.com

1 σχόλιο:

~reflection~ είπε...

Πολύτιμες Φιλοξενίες που πάντα θα συνοδεύονται από ΑΥΤΟ:

Δεν γράφω για να διαβάσεις.

Γράφω για να σκάψεις μέσα στις συλλαβές, να δούμε τί κρύβουν και τί μπορούν να γεννήσουν...

Να περπατήσεις τις διακλαδώσεις των παιδικών νοημάτων να δεις πόσο Ταξίδι χωρά στις ουρίτσες των γραμμάτων...
Να ευθυγραμμιστεί ο Χρόνος με τη Στιγμή της αποτύπωσης....
Να σε κλέψω από την πραγματικότητά σου και να σε μεταφέρω στην Φαντασία μου για να κολυμπήσεις αφήνοντας ίχνη κι αποτυπώματα στους Βυθούς της Πλάνης μου....

Γράφω για να σκοντάψεις, να πέσεις, να ματώσουν τα γόνατα της παιδικής σου Υποψίας, να αφήσεις κηλίδα αίματος στο σεντόνι των Εξιστορήσεων και να θυμάται η Μνήμη ότι πέρασες από το Σενάριο της Ζωής μου...

Δε γράφω για να Διαβάσεις...
Γράφω, για να Γράψεις...


.......because......

Ευχαριστώ από Καρδιάς......