Κυριακή, 12 Μαΐου 2013

ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΝΝΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΝΩΡΙΣ



Όταν γερνά η μάνα και άλλο δε μπορεί τότε θέλει βοήθεια, τότε θέλει ζωή
κι όταν θα έρθει η ώρα και άλλο δε θα ζει
άμα δεν έχεις κάνει το χρέος σου θα καίγεται η ψυχή σου
Η μάνα είναι κρύο νερό και στο ποτήρι δε μπαίνει
η μάνα να μη γίνεται, η μάνα να μη γίνει
Η μάνα είναι βράχος, η μάνα είναι βουνό στη δύσκολη την ώρα,
 μάνα, μάνα, μανούλα μου θα φωνάζεις
η μάνα είναι το στήριγμα, της χαράς το κλαδί της μάνας η αγάπη δε βρίσκεται στη γη
Η μάνα είναι κρύο νερό και στο ποτήρι δε μπαίνει η μάνα να μη γίνεται, η μάνα να μη γίνει
θα περάσουνε τα χρόνια, θα γεράσουμε και μείς
αυτά είναι με τη σειρά και δε θα γλιτώσει κανείς
και όλοι πρέπει να ξέρουμε σ' αυτή τη ζωή χωρίς της μάνας την ευχή
κανείς δε βλέπει χαΐρι
Η μάνα είναι κρύο νερό και στο ποτήρι δε μπαίνει η μάνα να μη γίνεται, η μάνα να μη γίνει

http://enomenoiblogers.blogspot.com

1 σχόλιο:

marianaonice είπε...

Η μάνα κι αν έφυγε πάντα την κουβαλάμε ζωντανή μέσα στην ψυχή μας...