Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

«Τίποτα δεν έχει αλλάξει, κι ας μην είναι τίποτα όπως παλιά»



Μια συζήτηση με τους αδελφούς Κατσιμίχα ΑΠΟ ΕΔΩ
@ Τι συμβαίνει στην Ελλάδα;
ΠΑΝΟΣ: Ο,τι συνέβη στο Περλ Χάρμπορ, το 1941. Ενα ηλιόλουστο πρωί Κυριακής και ενώ όλοι χαλαρώνανε στον ήλιο και έκαναν «διακοπές», ενώ ο πλανήτης καιγόταν μέσα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ξαφνικά τους ήρθαν ουρανοκατέβατες στο κεφάλι η παράνοια και η λύσσα της πραγματικότητας. Μπαμ εδώ, μπουμ εκεί.
@ Τα πρόσωπα που μας περιβάλλουν, πολιτικά και μη, τι σας «λένε»;
ΠΑΝΟΣ: Τα πολιτικά πρόσωπα δεν μου λένε πλέον τίποτα. Σχεδόν κανένας. Τι να μου πούνε αυτοί οι τύποι, που αρχίζουν μπάνια στη θάλασσα το Πάσχα και στα μέσα Ιουνίου είναι όλοι σαν λατίνοι εραστές; Δεν ξέρω. Δεν τους βλέπετε που είναι όλοι ηλιοψημένοι ήδη; Υπάρχει περίπτωση αυτοί να αγωνιούν για τις υποχρεώσεις τους, για το κράτος, ή για τους «ιθαγενείς» που τρέχουν μες στο λιοπύρι για το μεροκάματο; Οσο για τα «μη πολιτικά πρόσωπα», τι να σου πω; Δεν είναι το ίδιο. Εξαρτάται για ποιον μιλάμε. Είναι τεράστια συζήτηση.
@ Τι, και πώς, να ρωτήσω για την κρίση; Πώς έχει επηρεάσει τη ζωή σας, πρακτικά, πνευματικά, συναισθηματικά; Είστε αγανακτισμένοι και εσείς; Πήγατε στο Σύνταγμα;
 
ΠΑΝΟΣ: Το 2007, δημοσίευσα ένα τραγούδι που είχε τίτλο «Το σύνδρομο της Στοκχόλμης-Εκλογές». Μιλάει γι' αυτό ακριβώς που ζούμε σήμερα και το ρεφρέν ρωτάει «γιατί ψηφίζουν οι φτωχοί αυτούς που τους πηδάνε κι ύστερα βγαίνουν με πανό και λένε πως πεινάνε;». Βγαίνουν, ζητάνε χίλια δυο και παίρνουν ό,τι κάτσει, η εξουσία χασκογελάει και τους κλοτσάνε οι μπάτσοι. Από τότε και από πολύ πιο πριν ακόμα, ήμουν αγανακτισμένος. Ομως, σκέφτομαι πάλι: Εμείς, γιατί συμμετείχαμε σ' αυτή την αλητεία; Γιατί τους ψηφίζαμε, ρε παιδί μου, όσοι τους ψηφίζαμε; Δυστυχώς, μαζί μ' αυτούς, στρώναμε το κρεβάτι. Ε, τώρα, όπως στρώσαμε έτσι θα κοιμηθούμε μάλλον...

http://enomenoiblogers.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: